Film van Alledag

Als ik op maandagavond de wekelijkse boodschappen doe, komt het regelmatig voor dat er geen brood meer verkrijgbaar is. Of alleen nog een paar rariteiten. Zo eet ik dus regelmatig toastbrood. En heb ik ook van dat Henk Gemster-Becelbrood gehad. Best interessant, alles proeven.

Maar het Zonnatura brood van afgelopen maandag sloeg alles. Letterlijk. Na anderhalve dag was het een harde klomp geworden. Nu zitter er weinig of geen toevoegingen in, dus blijkbaar behoort dat bij de natuur: brood waar mee je elkaar de hersens in kan slaan. Wat me dan weer brengt bij het vermoeden dat Zonnature brood blijkbaar gebakken wordt door mensen die de natuurlijke toestand van Hobbes willen herstellen. Gezien de verkiezingsuitslag zijn we al aardig onderweg. Nu alleen nog wat meer Zonnatura kopen.

» Maarten | ¶ | 04 03 2010 | Drie reacties

Blijkbaar spuit Kabouter Wesley ook

» Maarten | ¶ | 01 03 2010 | Eén reactie

Cliché

In Zeist biedt de VVD vanwege de lokale verkiezingen een hockeyclinic.
Het zal ook nooit korfbal worden.

» Maarten | ¶ | 25 02 2010 | Eén reactie

Weer thuis

Weer thuis. Na 189 kilometer op een avondje.

Van Gegraven Water terug gereden. We reden langs het Dorp van Rundvee en de Nederzetting van de Kale Plek. Terwijl we het Goudkleurige Water passeerden verzuchten we hoe ver het eigenlijk is. We moesten nog naar de Nederzetting bij de Grenssloot. Het Land lag er tussen Rivierarmen. Het Omheind Gebied had geen hek meer om zich staan, we konden zo doorrijden tot bij het Stroomafwaarts Gelegen Punt van Oversteek. Het werd donker, en bij de Duister Archaïsche naam keerde ik om, om terug te rijden naar het Stroomafwaarts Gelegen Punt van Oversteek.

Het was best een lange reis voor een avondje.

» Maarten | ¶ | 24 02 2010 | Geen reacties

De fanatiekeling

Op het oude kanaal ligt nog een vliesje ijs. Dat verbaast me - was het niet al dagen warm genoeg? Maar het oude kanaal wordt niet ijsvrij gehouden en de afgelopen weken is er genoeg tijd geweest om dik ijs te doen vormen. Er is ook geen reden voor ijsbrekers. De industrie is al lang weg langs het kanaal, of is verworden tot industrieel erfgoed. Het is er mistig. De bomen lekken. Niet vanwege de regen, maar de condens wordt te zwaar voor de takken.

Als ik onder de brug door ben kom ik een eindje verder langs de roeivereniging. Daar zit iemand in een roeiboot, met twee peddels in het ijs te hakken. Hij is al zeker vijf meter gevorderd, maar echt vooruit komen doet hij niet, in het ijs.

In de kilometers die volgens ligt het oude kanaal nog volledig bedekt met ijs.

» Maarten | ¶ | 21 02 2010 | Vijf reacties

Ik heb getwijfeld over België...

Want daar draait Studio Brussel Moan van Trentemøller wel midden op de dag.

» Maarten | ¶ | 18 02 2010 | Zeven reacties

Een uitgekauwde analyse

Er zijn twee soorten mensen, dat wilde ik graag meedelen.
Namelijk mensen die lang met hun kauwgom doen en mensen die kort met hun kauwgom doen. Ik behoor tot de laatste soort en verbaas me er over als mensen na een uur zeggen dat ze hun kauwgom kwijt willen. Had je die dan nu nog steeds denk ik dan, soms ook hardop. Meestal houd ik het nog geen vijf minuten met een stuk kauwgom. Sir Alex Ferguson behoort tot de types van het langdradig kauwen (heeft u 'm van de week ook weer zien malen?).

Er zijn twee soorten mensen, dat wilde ik graag meedelen. Terwijl ik op de terugweg Mentos aan het kauwen was, bedacht ik dat er nog een derde soort mensen was: zij die geen kauwgom gebruiken.

Wat een inzicht, zo plots op de woensdagnamiddag! Het is taaie materie, maar dat ik daar zo lang mijn tanden op stuk heb gebeten, ongelofelijk! Eureka!

» Maarten | ¶ | 17 02 2010 | Zes reacties

Ontsporen

Toen ik gisteren de boekenbijlage van de krant las stond daar een recensie in waarin een schrijver een roman continue deed ontsporen. Dat zou ik ook eens moeten doen met mijn stukjes, vond ik.

Gisteren had ik een decor verzonnen waarin het kon gaan stormen, waarin de bomen blauw konden worden en de gevulde koeken voor het oprapen lagen. Runners high, immers, zou dat net zo goed als lsd zijn? Maar het stukje eindigde al voor het had kunnen ontsporen.

Vanavond was het rustig op de weg en deed ik de laatste paar bochten naar huis. Vier auto's voor me reed een blauwe vrachtwagen, type twintigtonner. Mijn meezingen staakte halverwege de zin en ging over in gestotter toen ik zag dat de vrachtwagen linksaf sloeg. Tegen het verkeer in op een eenrichtingsweg. In de verte zag ik de koplampen van naderende personenauto's door het halfduister priemen.

De vrachtwagen reed spook
en mijn hand verstijfde rondom de versnellingspook

(Kan iemand me nomineren voor slechtste gedicht van het jaar?)

Het is best als mijn weblogstukjes ontsporen, maar dan hoeft de werkelijkheid dat niet te meteen doen! (Zie ook België, brrr, wat een tragedie).

Gelukkig bleek het slechts een actie van een brutale vrachtwagenchauffeur die niet om wilde rijden en dacht 'een twintigtonner duwen ze toch niet aan de kant'. Na een meter of twintig sloeg hij linksaf, een parkeerplaats op. Ik sloeg rechtsaf en dacht na over hoe ik mijn stukjes dan kon laten ontsporen, terwijl de zingende kabouters mij vanuit de berm gade sloegen.

» Maarten | ¶ | 15 02 2010 | Twee reacties