
» elders
» eerder
Feb 2003
Mrt 2003
Mei 2003
Jun 2003
Jul 2003
Aug 2003
Sep 2003
Okt 2003
Nov 2003
Dec 2003
Jan 2004
Feb 2004
Mrt 2004
Apr 2004
Mei 2004
Jun 2004
Jul 2004
Aug 2004
Sep 2004
Okt 2004
Nov 2004
Dec 2004
Jan 2005
Feb 2005
Mrt 2005
Apr 2005
Mei 2005
Jun 2005
Jul 2005
Aug 2005
Sep 2005
Okt 2005
Nov 2005
Dec 2005
Jan 2006
Feb 2006
Mrt 2006
Apr 2006
Mei 2006
Jun 2006
Jul 2006
Aug 2006
Sep 2006
Okt 2006
Nov 2006
Dec 2006
Jan 2007
Feb 2007
Mrt 2007
Apr 2007
Mei 2007
Jun 2007
Jul 2007
Aug 2007
Sep 2007
Okt 2007
Nov 2007
Dec 2007
Jan 2008
Feb 2008
Mrt 2008
Apr 2008
Mei 2008
Jun 2008
Jul 2008
Aug 2008
Sep 2008
Okt 2008
Nov 2008
Dec 2008
Jan 2009
Feb 2009
Mrt 2009
Apr 2009
Mei 2009
Jun 2009
Jul 2009
Aug 2009
Sep 2009
Okt 2009
Nov 2009
Dec 2009
Jan 2010
Feb 2010
Mrt 2010
Apr 2010
Mei 2010
Jun 2010
Jul 2010
Aug 2010
» anders nog iets
» over filmvanalledag
» links
» rss
» atom
» pivotx
» contact
Film van Alledag
Het is de lente van 1657 in Vlissingen. De stad is niet versierd vanwege de 50ste geboortedag van Michiel de Ruyter. Terugblikken past niet binnen de VOC-mentaliteit. De haven is verlaten, want er is nog maar een vracht. Plotseling begint iemand te schreeuwen? Wat is dat daar, aan de horizon? Dat zal toch niet de Zeelandia zijn, het schip dat twee jaar geleden is vertrokken en waarvan iedereen dacht dat het was vergaan? De man met de scherpste ogen wordt naar de haven gehaald, en hij zegt ja, het is de Zeelandia. De kerkklokken luiden, het hele stadje loopt uit. Want twee jaar geleden vertrokken, nooit meer van gehoord dan geruchten: hoeveel van de tweehonderd vertrokken mannen zouden er terugkomen?
Terwijl het schip langs de kade loopt, kijkt de stuurman of hij zijn dochter tussen de menigte ziet staan. Zijn dochter was pas 5 toen hij vertrok; zou ze hem herkennen? Het schep meert aan en de burgermeester en de schepenen staan vooraan om de kapitein en de bemanning welkom te heten. 'Ons schip is geladen vol met kostbaarheden die we de afgelopen twee jaar hebben verhandeld. We zouden u graag deze vruchten uit Zuid-Amerika aan willen bieden.' De burgermeester bedankt en vraag 'Wat zijn dit voor vruchten?' Op dat moment komt een meisje aanrennen. Het is de dochter van de stuurman. 'Papa! Ja!' roept ze en ze rent naar haar vader toe. 'Tja', zegt de kapitein 'hoe die vruchten heten weet ik ook niet, maar papaya lijkt me wel een goede naam'
» Maarten | ¶ | 31 03 2007 | Eén reactie
» Maarten | ¶ | 30 03 2007 | Eén reactie
De maatschappelijk betrokken consument staat voor het schap in de supermarkt. Hij wikt en hij weegt, want wat zal hij wokken vanavond? Er liggen producten in het schap, biologische producten en fair trade producten. De keuze is of het milieu vol bestrijdingsmiddelen en alle dieren zielig, of heel Afrika dood van de honger. De verantwoording van de gehele wereld rust op zijn schouders, zodanig dat zelfs Atlas er een hernia van zou krijgen. Al dat getob wordt hem teveel, de wereld tolt om hem heen, dat komt ook omdat hij uit besluiteloosheid al dagen niet meer heeft gegeten en hij valt flauw. Later wordt hij wakker, en kijkt hij in de blauwe ogen van een toegesnelde verpleegster. Ze geeft hem een paar suikerklontjes en wat water. 'Alstublieft meneer, dan komt u weer een beetje bij.' Gedwee eet de maatschappelijk betrokken consument een paar klontjes suiker en drinkt een paar slokjes water. Hij komt weer een beetje bij en krabbelt weer op. 'Ha, dank u, dat is aardig van u. Maar wat heeft u me zojuist eigenlijk gegeven? Waar kwam die suiker vandaan, hoe is die eigenlijk geproduceerd?'
» Maarten | ¶ | 28 03 2007 | Vier reacties
» Maarten | ¶ | 25 03 2007 | Zeven reacties
Ik ontmoette haar bij de Albert Heijn.
Zij stond daar een beetje te verwelken.
Ze wilde wel iets drinken.
Ik naam haar mee naar huis.
Ik vertroetelde haar wat;
iets waar ze zichtbaar van genoot.
Later pakte ik mijn mes en sneed haar aan stukken.
Langzaam at ik haar op.
Mijn basilicumplantje
» Maarten | ¶ | 23 03 2007 | Drie reacties
'Je kan jezelf vele keren overwinnen, maar slechts een keer opgeven'. Deze uitspraak, of iets in die geest, las ik van een Amerikaans sporter. Hetgeen overigens niet waar is, want over een paar dagen is er weer een hardlooptraining en dan kan wel lukken wat ik wil. Maar een beetje jammer is het wel, als het niet wil. Gelukkig kon ik mij tot twee keer toe nuttig maken door mensen de weg te wijzen, waarvan een nota bene op basis van een straatnaam, iets waar ik nooit op let omdat ik zo ook wel de weg vind. Door de betreffende straat fiets ik ondertussen zes maanden lang vrijwel dagelijks, dus misschien kan ik het toch leren als ik nog meer ga fietsen.
» Maarten | ¶ | 22 03 2007 | Eén reactie
Op de fiets langs het kanaal dat er al zo lang ligt en eigenlijk niet zoveel functie meer heeft, behalve voor de roeiers die op zomeravonden hun lange banen hier maken. Koude lucht vernuchtert het hoofd. Koude lucht en er is niemand op straat want er is Europa Cup voetbal. Een lege stad en langzaam stolt de avond. Buitelende gedachten, hoekig, vloeibaar, onstuimig. Koude lucht, en het doet ze bevriezen.
» Maarten | ¶ | 19 03 2007 | Vijf reacties
De zondagavondtrein, altijd divers. Naast me zit een man met een blik bier en een gezicht op hoofdpijn. Er zou een relatie tussen die twee gegevens kunnen bestaan. Over relaties tussen gegevens handelt ook het boek van de medicijnenstudent tegenover me. Zijn boek staat vol met kleurrijke curves en normale verdelingen. Een bank verderop zit een man zich druk te maken: 'En die pensioenfondsen, ABP en PGGM die beleggen in de wapenindustrie. Clusterbommen. Lees het morgen maar in de krant.'
Tendentieus verhaal, denk ik, benieuwd wat daarvan klopt. Later, als ik dit lees, betrap ik me erop dat ik dat vooral dacht vanwege de manier waarop de manier de man dat vertelde. Foei
» Maarten | ¶ | 18 03 2007 | Twee reacties
Eerst verslag, eerst opschrijven, voor alles anders heet. Na verloop van tijd het vermoeden dat het zo wel voldoende is. Moerdijk. Dordt. O ja, daar ben ik geweest. Brug over, naar Zuid. Lombardijen verschijnt. Dat viaduct herken ik. Ooit wezen lopen van Lombardijen naar Zuidplein, en ik deed mijn best dat leuk te vinden. Er zit een VN in de de tas maar geen haar op mijn hoofd, geen hersencel in mijn hoofd die zich in wil spannen dat te lezen. Zo zit die er al twee weken. Er speelt Arcade Fire op de iPod en er blijft meer van hangen dan ik had verwacht. Overstappen in Rotterdam CS. Een blik op de singels van Noord, en de verbouwing vordert. Er ligt een grote tijdelijke loopbrug. Als ik meer dan twee minuten de tijd heb moet ik eens gaan kijken.
» Maarten | ¶ | 18 03 2007 | Geen reacties
Afgekeurde vragen voor de inburgeringstest (1)
De pindakaaspot is zo goed als leeggeschraapt. Wat doet u? Lees verder
» Maarten | ¶ | 16 03 2007 | Vijf reacties
Viacom spant proces aan tegen Google en Youtube, kopt Nu.nl. Viacom doet dat omdat Youtube het auteursrecht op tamelijke omvangrijke schaal schendt, en daarom eist Viacom een miljard dollar van Youtube. Laat een leuk advocatenteam je nu eens 5 miljoen dollar per jaar kosten. Dan kan je dus 200 jaar procederen eer dat je een miljard hebt betaald. Ik heb zo een vermoeden dat ze bij Google niet zo snel gaan toegeven.
» Maarten | ¶ | 14 03 2007 | Eén reactie
Een week of twee geleden had ik nog vijftien uitnodigingen, die iets boden dat niet zomaar verkrijgbaar was. De toegang tot een gesloten omgeving, de sleutel, de unieke code die iemand nodig had om mee te doen aan de beta. Heel webtweepuntnullig. Al dat is nu waardeloos geworden, omdat u nu ook uw eigen account aan kan maken zonder mijn hulp. Van schaarste naar oneindig aanbod, de prijzen dalen, dan heet dat dus hyperdeflatie volgens de economie. En getuige het aantal Googlehits voor dat woord (4 versus ruim 16.000 voor hyperinflatie) is dit toch een vrij uniek verschijnsel. Marco kan de unieke eigenschappen van Virb veel beter beschrijven dan ik (die nog niet eens een ontworpen profiel heeft), maar deze eigenschap heb ik nog niet gehoord. Maar dat u er maar van mag genieten, van deze hyperdeflatie.
» Maarten | ¶ | 13 03 2007 | Eén reactie
'Maar die tyfusbitch heeft een kind, dus dan kan ik geen vrij nemen op woensdagmiddag'
» Maarten | ¶ | 12 03 2007 | Vier reacties
Vandaag bezocht ik Foam in Amsterdam. Tot en met morgen loopt er onder andere de tentoonstelling Plaats Delict (vandaar dat ik er direct over schrijf). Plaats Delict is een samenstelling uit de forensische foto-archieven van de Amsterdamse politie (periode 1965-1985). Bij de ingang van de tentoonstelling hangt een bordje 'Deze beelden kunnen als schokkend worden ervaren'.
Ten eerste zijn het vakkundige, goed geschoten beelden. Goed studiemateriaal om te kijken naar beeldopbouw.
Ten tweede bevatten ze een aardig tijdsbeeld van het Amsterdamse leven in die periode.
Maar ten derde, en daar gaat het me om, de betekenis en lading van de beelden is me nog niet helemaal duidelijk. Voor de politie waren het functionele beelden, met de bedoeling het opsporingswerk te ondersteunen. In het politiearchief zijn de foto's niet meer dan dat - letterlijk stille getuigen. Betekenis is natuurlijk niet meer dan een sociale constructie, maar hang je exact diezelfde dingen in een museum dan is het kunst. Natuurlijk, Duchamp hing al veel eerder de beroemde pisbak in een museum en zei dat het kunst was, maar dit is van een iets andere orde. De gemiddelde mens heeft niet zo'n binding met een pisbak, al is het een nuttig ding. Foto's van lijken van mensen hingen ook al eerder in het museum, denk aan de gemiddelde World Press Photo, maar meestal gaan dat soort beelden gepaard van een flinke moreel verhaal. In Foam hangen of liggen de lijken met enkel de feiten: 'Lijkvinding' en 'Dubbele zelfdoding'. Je zou met een hedendaagse blik kunnen zeggen dat die mensen hebben gekregen wat ze willen: 15 minutes of fame. Iedere bezoeker stamelt over die onmogelijke houding die ze als model hebben aangenomen, en de fotograaf die dat vast heeft kunnen leggen.
Conclusies, of een afgeronde mening, heb ik nog niet. Enkel het idee dat ik dit stukje nog even moest schrijven voordat de tentoonstelling sluit. Ik moet u immers niet de kans ontnemen om zelf een mening op te doen.
» Maarten | ¶ | 10 03 2007 | Eén reactie
Zeg eens eerlijk, lezers - kom voor het moment even uit uw feedreader gekropen - die golf in de vormgeving van dit weblog, die tsunami, kan dat eigenlijk nog wel?
» Maarten | ¶ | 09 03 2007 | Acht reacties
Dan loop je het gebouw uit en is het zonnig, al de hele middag is het raam open geweest, vraag je je af waarom, waarom je eigenlijk niet vaker naar buiten gaat op dat soort middagen. Aan de overkant, op het andere peroon, loopt een mooie vrouw, maar waarom, waarom rookt ze een sigaret? In je linkerjaszak tref je een kassabon van Albert Heijn, en je besluit die in de prullenbak te gooien, maar voordat je dat doet kijk je nog even naar de bon, en je vraagt je waarom, waarom voor vier artikelen een kassabon van 25 centimeter lengte geproduceerd moet worden. Dan komt de trein en die voert je weg, naar verderop, maar tenzij koeien de vorm zijn die antwoorden tegenwoordig aannemen kom je het antwoord op de vragen niet tegen.
» Maarten | ¶ | 08 03 2007 | Twee reacties
Niet 'In de trein aflevering 40'
Een Brisantbom uit de Tweede Wereldoorlog legde het treinverkeer plat. Rozen verwelkten, schepen vergingen en bussen werden ingezet. Sterker nog, de reguliere bussen reden af en aan, maar vooral naar bestemmingen die niet de mijne waren. Bij elke bus die aan kwam rijden sprintte ik met een roedel reizigers in mijn goed gevulde kielzog naar de buschauffeur om te vragen waar die heen ging. Dat is natuurlijk allesbehalve cool, want een goed reiziger weet dat allemaal allang. Maar informatie is van levensbelang in de survival of the fittest die NS zet bussen in heet. Dacht u dat onze weerbarstig aanmodderende voorvaderen en voormoederen altijd zo cool waren? Me dunkt van niet; anders was hun DNA niet zo ver gekomen.
Aan de horizon verscheen een bus. Een touringcar. De chauffeur doet de bus voor onze voeten stoppen en doet de deur open.
-'Waar gaat u heen?'
'Dat weet ik eigenlijk nog niet'
- 'Utrecht misschien?'
- 'Utrecht?'
- 'Als wij nu allemaal naar Utrecht willen, gaat u dan?'
Hetgeen overtuigend genoeg was. De chauffeur reed in een keer door naar Utrecht Centraal, pakte de busbaan en zoefde zo de stad in. Vraaggestuurd vervangend vervoer wordt het helemaal, maar dat is zo'n VVD-term dat ik die in verkiezingstijd maar weer snel vergeet.
» Maarten | ¶ | 06 03 2007 | Drie reacties
Zus heeft een huis. Bij het eerste bezoek (gisteren) was de conclusie al snel dat er veel werk te doen is. Vol frisse moed begonnen met het afsteken van het behang. Onder een laag witkalk, en een laag caramelkleurig behang tref je het oorspronkelijke behang. Een kinderkamer, eind jaren '60 ingericht. Een behang met het circus erop; met olifanten. eenden, geiten, giraffes, mannetjes met sombrero's, een auto en ergens wappert ook nog de Nederlandse vlag. Hier moet 40 jaar geleden een welgesteld gezin hebben gewoond, dat speciaal behang uitzocht voor de kinderen. De kinderen van toen zijn nu veertigers. Met een gemiddelde snelheid van 1 m2 per uur heb ik gisteren een van de resten uit hun jeugd vernietigd.
» Maarten | ¶ | 04 03 2007 | Zes reacties
» Maarten | ¶ | 02 03 2007 | Drie reacties
Er is geen plan. Geen kip die er naar kraait. Dat is logisch, want normaal zijn het louter hanen die kraaien. Maar alle hanen gaan naar de slacht, want die leggen toch geen eieren. En eieren daar gaat het om, met name de gouden eieren van de gouden kip, dat is familie van het gouden kalf dat de Israelieten maakten in de woestijn, waar ze weinig eten kregen, want ze hadden geen kippen meegenomen; ik weet niet precies waarom maar ik vermoed dat ze geen kippen hadden in het Oude Egypte vanwaar ze vertrokken. Was het niet zo dat de kippen werden uitgevonden in India, of heb ik het dan mis? In ieder geval hadden ze geen kippen en dus ook geen griep en dus ook geen H5N1, want die konden ze ook nog helemaal niet hebben, want de cijfers in dat woord moesten nog worden uitgevonden door de Arabieren, die de schrijfwijze van onze getallen hebben uitgevonden en later helemaal geen vriendjes bleken te zijn met die Israelieten zonder kippen.
Maar goed, dat laatste is ander verhaal.
» Maarten | ¶ | 01 03 2007 | Eén reactie